Home

Bob Germeys

 

Welkom op mijn website.

 

Op deze plaats verzamel ik teksten, foto's, Facebook- en Twitterberichten die me iets doen.

Veel teksten komen uit boeken, toneelstukken, essays ... en de meesten hebben een filosofische achtergrond.

 

Aangezien 1 beeld méér zegt dan 1000 Woorden, vind ik Foto's ook een belangrijk communicatiemiddel.

 

Er zijn pagina's die eerder in de persoonlijke sfeer zitten, maar ook pagina's waarop ik de Maatschappij waarin ik leef kritisch volg.

 

Persoonlijk vind ik de pagina Zwijgen is geen optie heel verrijkend.

Hier komen mensen aan het woord met een positieve boodschap in de verzuurde maatschappij waarin wij vandaag leven.

 

Van de filosofische Quotes van Rik Torfs geniet ik elke dag.

Hoe ik denk over de 'zogenaamde' rijkdom van de hedendaagse politiek kan je ontdekken op de pagina Politiek.

En de 'echte' rijkdom kan je ontdekken in het Creatieve lab.

 

En dat Fietsen en Toneel mijn passies zijn, weet iedereen die me een klein beetje kent :-)

 

Indien je wil reageren, kan dat op pagina Contact.

 

Bob Germeys

De wind, die eigenlijk alleen zo nu en dan maar eens komt neergestreken, voortdurend komende van en onderweg naar elders,

maar nooit constant op één plaats bezig, draagt vlaagsgewijs nu eens verkwikkende, dan weer onverkwikkende geuren aan,

en soms een wolk vlinders of libellen, maar ook wel soms een zwerm zwarte vogels, en is hij weer voorbij,

dan blijft nog geruime tijd alles in de tuin, wat maar bewegen kan en door hem is aangeraakt, in beweging.

Bezonken rood - Jeroen Brouwers

Tezamen werd je geboren, en tezamen zul je voor immer zijn.

Je zult tezamen zijn, als de witte vleugelen van de dood je dagen verstrooien.

Ja, je zult zelfs tezamen zijn in Gods stille herinnering.

Maar laten er tussenruimten zijn in je tezamenzijn.

Laat de winden des hemels tussen je dansen.

 

Hebt elkander lief, maar maakt van de liefde geen band:

laat zij veeleer zijn een golvende zee tussen de kusten van je zielen.

Vult elkanders bekers, maar drinkt niet uit dezelfde beker.

Geeft elkander van je brood, maar eet niet van hetzelfde stuk.

 

Zingt en danst tezamen en weest blijde, maar bent ieder alleen,

zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek.

Geef je harten, maar geef ze niet aan elkander in bewaring.

Want alleen de hand des levens kan je harten bevatten.

 

En staat tezamen, maar niet te dicht bijeen:

want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf,

en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.

 

Kahlil Gibran - De Profeet