Boeken


De Franse filosoof Alain Badiou is ervan overtuigd dat filosofie gelukkig maakt, gelukzalig zelfs. Een geluk dat zich onderscheidt van het "schijnbare geluk van de tevredenheid”, schrijft hij,

dat van "onvergetelijke vakanties", "alleraardigste vrienden"

en "een huis dat van alle gemakken is voorzien.” ...


Voor Badiou is filosofie het oefenen van een onafhankelijke geest, die zich niet slaafs voegt naar gangbare meningen en heersende opinies maar zich richt op een zelfgekozen weg.


Alain Badiou


Onderdrukkende taal doet meer dan geweld verbeelden, ze is geweld. Ze doet meer dan de grenzen van de kennis verbeelden, ze begrenst de kennis.


Of het nu om de versluierende taal van de Staat gaat of om de pseudotaal van de hersenloze massa, of het nu om de zelfverzekerde maar verstarde taal van de academische wereld gaat of om de op praktisch nut afgestemde taal van de wetenschap, of het nu om de kwaadaardige taal van wetten zonder morele grondslag gaat of om taal gemaakt om minderheden uit te sluiten - die haar racistische buit achter haar literair aanschijn verbergt - ze moet worden verworpen, veranderd en aan de kaak gesteld.


Het is de taal die bloed drinkt, zich aan kwetsbaarheid laaft, haar fascistische laarzen wegsteekt onder de crinolines van eerbaarheid en vaderlandsliefde terwijl ze onverdroten haar weg vervolgt naar haar opzet en naar de stompzinnige geest.


Seksistische taal, racistische taal, theïstische taal - ze zijn allemaal typisch voor de controlerende taal van de overheersing. Ze kunnen onmogelijk nieuwe kennis of het uitwisselen van ideeën toelaten en laten die ook niet toe.



Toni Morrison - Nobelprijs speech '93


'Ons brein zal de feiten kneden en zelfs martelen tot ze bekennen wat we graag willen horen. Dat is evolutionair te verklaren. Sociaal aanvaardbaar zijn, allianties kunnen sluiten: dat is veel waardevoller dan de waarheid vinden. Kritisch denken is jammer genoeg tegennatuurlijk. We zijn gemaakt om het eigen gelijk te verdedigen, niet om constructief te debatteren.'


Oogklepdenken


Knack



"En hij zei:


Je kinderen zijn je kinderen niet.

Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf.


Zij komen door je, maar zijn niet van je,

en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.


Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,

want zij hebben hun eigen gedachten.


Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,

want hun zielen toeven in het huis van morgen,


dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.

Je mag proberen gelijk hun te worden, maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.


Want het leven gaat niet terug,

noch blijft het dralen bij gisteren.


Jullie zijn de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.

De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige,

en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen snel en ver zullen gaan.

Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter

een vreugde voor je zijn:

want zoals hij de vliegende pijl liefheeft,

zo mint hij ook de boog die standvastig is."


Kahlil Gibran



In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie


In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow


In Flanders fields.


John McCrae



'De wind, die eigenlijk alleen zo nu en dan maar eens komt neergestreken, voortdurend komende van en onderweg naar elders, maar nooit constant op één plaats bezig, draagt vlaagsgewijs nu eens verkwikkende, dan weer onverkwikkende geuren aan, en soms een wolk vlinders of libellen, maar ook wel soms een zwerm zwarte vogels, en is hij weer voorbij, dan blijft nog geruime tijd alles in de tuin, wat maar bewegen kan en door hem is aangeraakt, in beweging.'


Deze mysterieuze volzin vind ik terug in een aantekenboekje van meer dan tien jaar geleden. Ik heb hem nooit in enige tekst, kunnen gebruiken, maar na al die jaren zet ik hem hier maar neer. Ik weet nu dal deze zin een metafoor is: hij zou in een rouwadvertentie of in een doodsbrief kunnen staan. 'De wind', dat is: iemands leven.


Uit Bezonken Rood - Jeroen Brouwers



All that is gold does not glitter,

Not all those who wander are lost.

The old that is strong does not wither,

Deep roots are not reached by the frost.

From the ashes, a fire shall be woken,

A light from the shadows shall spring.


J.R.R. Tolkien


SiteLock